X
تبلیغات
وبلاگ خانقاه حضرت حاج خلیفه عباس رضایی - شرح حال شیخ صوفی(رح)
عرفان وتصوف

 

نامش سلطان حسین ، معروف به شیخ صوفی (رح) بوده است. پدرش شیخ عبدالحق بوده و در سال 1001 هجری قمری چشم به جهان گشود و توانست درجات عرفانی و سیر و سلوک را طی نموده و به بسیاری از حقایق عرفان دست یابد و عاشقان بسیاری را در مکتب عرفان پرورش دهد.

صاحب چهار فرزن پسر به نام های صفاء الدین ، عبدالحق، عبدالملک و عبدالوهاب شد که همگی اهل علم و فضیلت و کشف و کرامات بوده اند.

 

مشهور است که روزی شیخ صفاء الدین در محضر پدر بوده که یکی از زنان برآباد نان و خربزه از خانه برداشته و به قصد خانه شیخ به راه می افتد که شیخ صفاء الدین روبه پدر کرده می گوید :

تا چند لحظه دیگر برایتان زنی نان و خربزه می آورد. شیخ ناراحت شده می گوید : اولیاء باید رازدار باشند و کرامات خود را جزء برای ضرورت آَشکار نکنند و تو نباید چنین می کردی.

شیخ صفاء الدین بعد از این می میرد که از فرزندان وی می توان مولوی شیخ خواجه علی اکبر و از اولاد ایشان در قرن اخیر می توان جناب حاجی خواجه محی الدین احراری را نام برد که ایشان نیز اهل علم و عرفان بودند و در کسوت روحانیت خدمات زیادی به منطقه خواف نمودند که تاسیس حوزه علمیه احناف خواف یکی از آن موارد است.

از اولاد دیگر شیخ صفاء الدین ؛ خواجه علی شاه ( عارفی گمنام و صاحب دیوان شعر ) و خواجه عبدالصمد شریفی بوده است. نقل است که شب جمعه در زیر ردای خود مشغول مراقبه بود ، ناگهان ناپدید گردید و بعد از لحظاتی عرق از سر و صورتش می چکید. از او سوال شد که احوال چیست ؟ فرمود : که کشتی در فلان دریا مشغول غرق شدن بود. خدا به من دستور داد تا او را نجات دهم به امر خدا رفتم و نجاتش دادم.

 

 

حمد گوییم از دل و جان ذوالجلال پاک را                        آنکه ظاهر کرد باد و آب و نار و خاک را

ساخت از قدرت بیکدم آدم خاکی پدید                           روح را در وی دمید داد جان پاک را

پس ملائک سجده او را سراسر امر کرد                             تا شود مسجود خاکی ذره افلاک را

پس مکرم کرد او را بر همه خلق جهان                              تا بحدی که نگنجد ذره ادراک را

یک عزازیل در ین معنی ابا کرد از غرور                            کافر دنیا و دین شد جرم این امجاک را

ماه و سال و روز و ایام لیالی خلق کرد                              تا بداند هر کسی انعام صنع پاک را

مومن و ترسا جهد و گبر و مغ پیدا شدند                         هر کسی بر عزم خود باشد طلب ادراک را

انبیاء را ساخت بر خلقان امام و پیشوا                              تا پدید آرند هر یک پاکی و ناپاک را

باعث ایجاد عالم بود ذات مصطفی                                     گر ترا حجت بخواهم سرّ این ابیات را

حمد ذات او چسان سازم بیان من عاجزم                       گفت لا احصی ثناء باشد صفت آن ذات را

صوفی مسکین زدانش شمه اظهار کرد                          عجز در ادراک آمد نوع از ادراک را

 حمد گوییم هر زمان بر خالق ارض و سما                         خالق الاشیاء اله الخلق ذو العز و علا

عالم کون از عدم ایجاد از تقدیر کرد                                 کی تواند کرد غیر ذات پاک کبریا

خاک و باد و آب و آتش در وجود آدمی                             آفرید از قدرت خود تا کند نشو و نما

چهار عنصر هفت کوکب شش جهت بنیاد کرد                هر یکی را آنچه لایق بود کرد آن را عطا

نه فلک ترتیب کرد از بهر حکمت یکزمان                        ثابت و سیاره و خیر و شرّ و صنع و عطا

آری ، آری این همه حمّال فرمان وی اند                           مشترک هر کس که داند مشرک استاد بی حیا

نیست حدّ کس که بی فرمان او کاری کند                        سعد و نحس برج و نجم و کوکب و ارض و سما

هرچه فرمان الهی می شود آن می کند                            اعتقاد مرد اسلام است ای مرد خدا

ماجرا اینجا به گمراهی کشد هشیار باش                         بندگی کن ای برادر خوش بود شرم و حیا

لیک بر بنده بود سعی اندر قول و فعل                               بشنو این را لیس الانسان الا ما سعی

پادشاها سهو و نسیان و خطا کردار ماست                      عفو فرما خاصه صنع تو عفو است و عطا

گرچه تقصیرات ما از حدّ و عدّ بیرون بود                            لیک می دارم امید عفو و رحمت از خدا

جوشش دریای فضلت غرقه سازد یک زمان                      جرم جمله عاصیان را از کمال کبریا

عذر تقصیرات ما خواهد رسول انس و جان                        احمد مرسل شفیع اهل عصیان و خطا

یا شفیع المذنبین باشد امید خاص و عام                           جانب فضل تو ای سر دفتر حور و عطا

جملگی دارند روی صدق با درگاه تو                                  نیست نومیدی بدرگاه تو یا شمس الهدی

حاجت جمله روا کن خاصه زین امیدوار                              صوفی مسکین چو خواهد از تو هنگام دعا

 

+ نوشته شده در  جمعه 1387/11/11ساعت 16:29  توسط مریدان سنگان | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
این وبلاگ جهت بالابردن سطح مسائل عرفانی برادران اهل طریق ساخته شده است

نوشته های پیشین
88/06/01 - 88/06/31
88/01/01 - 88/01/31
87/11/01 - 87/11/30
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM